Inpakken, maar nog niet wegwezen! (en terugreis....)

En dan is het opeens vrijdag, onze laatste volle dag in Dubai.

Eerst staat ontbijten op het programma, zoals elke dag prima, voor ieder wat wils.
Van apfelstrudel tot arabisch brood, van witte bonen in tomatensaus tot Arabische kwark met vruchten. En we hebben inmiddels onze eigen stamtafel, alles prima geregeld.
Ondertussen maken we een plan de campagne: we moeten vandaag het appartement betalen maar het inchecken bij aankomst en de problemen die dit gaf zitten ons nog steeds niet lekker. Dus besluiten we dat we niet zonder protest gaan betalen. Dus op naar de receptie.
Na een kwartiertje met de manager “on Duty” te hebben gesproken (details zullen we jullie besparen) vindt hij het goed dat we niet om 12.00 uur uitchecken, maar dat we tot 22.00 uur gebruik maken van één van de twee appartementen. Hier gaan we mee accoord en besluiten het appartement van Johan en Klaas hiervoor te gebruiken. We maken onze koffers klaar, zetten ze bij Johan en Klaas en besluiten voor de laatste keer richting oude stad te gaan. Dit vinden we allemaal nog steeds hardstikke leuk. We laten ons eerst naar het Dubai museum rijden, want we zijn nieuwsgierig naar het Arabian Courtyard, het hotel waar we in eerste instantie naar toe zouden gaan. Het staat in een levendig! gedeelte van de oude stad, tegenover het museum en de grote moskee, zeer zeker een ander soort plek dan waar ons hotel staat! Maar zoals alles heeft elk “voordeel” zijn nadeel: tegenover het hotel wordt inmiddels driftig geheid en er zijn bouwactiviteiten alom, ook is er veel verkeersoverlast. Binnen in het hotel is het heel knus, dat is waar, maar weer minder geslaagd is het dat er vandaag een condoleancebijeenkomst is, dus dit hotel leent zich voor meerdere doeleinden ….. Blij dat we voor het Mövenpick gegaan zijn, (nog bedankt Marnix!).

Na dit gezien te hebben gaan we richting de Creek en komen bij toeval terecht in het Indiase gedeelte van de oude stad. Hier zijn héééle smalle steegjes waar je elkaar bijna niet kunt passeren: (motto=dus: buiken in!!) maar wel erg bijzonder, vooral de stalletjes met de mooiste bloemenkransen, de ongelofelijke felle kleuren en de heerlijke geuren van jasmijn, roos, enz.. Wéér een krent in de pap van deze Dubai-reis, zó mooi….

Dan wordt ons opperhoofd (Erik) opeens door een politieagent een zijsteegje ingeloodst, en komen we uiteindelijk weer uit bij de Dubai Creek, ons inmiddels welbekend.

Omdat het vandaag vrijdag is (oftewel de vrije dag voor bijna iedere moslim) is het ook hier gezellig druk.
We lopen door de overdekte souks naar het restaurant waar we al eerder hebben gezeten, aan de rivier en boven het water, en bestellen lekker twee! rondjes cola’s en milkshakes.
Met klotsende buiken gaan we na een uurtje richting de watertaxi’s om ons naar de overkant van de Creek te brengen.

Voor de laatste keer genieten we van de overtocht en bij aankomst zien we dat ook hier veel winkeltjes in de souks gesloten zijn, dus besluiten we hiervandaan een familietaxi te nemen. (De ene keer lukt dit sneller dan de andere keer, maar we willen natuurlijk het liefst met z’n vijven tegelijk in een taxi).

Het lukt, en binnen 10 minuten rijden we richting de “Mall of the Emirates”, een groot winkelcentrum waarin ook Ski-Dubai gevestigd is. (Hier zouden we nog gaan skiën, maar hier zijn we niet eens aan toegekomen deze week….)
In het winkelcentrum aangekomen zien we meteen de grote ramen die uitkijken op de skipistes, rodelbanen, skiliften, en skiklasjes. Heel leuk om te zien, goed en leuk nagemaakt.
We lopen een klein rondje door het winkelcentrum, maar niemand van ons heeft nog echt zin om te shoppen, dus besluiten we het rustig aan te doen en wat te eten met uitzicht op de skibaan.

Inmiddels is het bijna half 4 en omdat we nog een lange reis voor de boeg hebben besluiten we om niet naar het strand te gaan, maar naar het appartement zodat we ons kunnen voorbereiden op de terugreis.

De rest van de middag gaat Klaas lekker slapen in het appartement, Johan, Erik, Sijbrand en Gerda gaan naar het dak waar we bij het kleine zwembad de beschikking hebben over ligbedden, en stoelen. We lezen en slapen wat en kijken naar onze laatste zonsondergang in Dubai…. Het is 27 graden C.

Ook deze dag is weer voorbij gevlogen, we gaan naar het appartement en Johan maakt Klaas wakker. Hij heeft lekker geslapen, en belt even met Nederland.
We horen dat –waarschijnlijk door een communicatiefout- Wiepie een ochtend te vroeg op Schiphol heeft staan wachten. Klaas is helemaal van slag, hoe kan dit nou? Tja, hier zijn meerdere scenario’s mogelijk, een vergissing is menselijk, toch? We vinden het allemaal heel vervelend voor Klaas (en Wiepie natuurlijk..) en proberen hem wat gerust te stellen.
Maar ook deze Stoere Fries sleept zich hier doorheen en daar komt (alweer) de steeds terugkerende vraag: waar gaan we eten?? Om een lang verhaal kort te maken: bij dezelfde Chinees als eerder deze week, vlakbij ons appartement.
En daarna wordt het tijd om echt serieus aanstalten te maken: omkleden (lange broeken), naar de W.C.: (nog steeds “last”van de Indiër… ) en sommige heren moeten nog douchen.
De rest (Sijband en Gerda) kijkt tv: darts met Barney en Olympische spelen.
Om 22.15 sluiten we af en gaan we naar beneden, waar we om 10.20 worden opgehaald door het busje van het Mövenpick. In 10 minuten rijden we naar het vliegveld en gaan weer de molen in van paspoort- en veiligheidscontroles.

We vinden allemaal dat Dubai een prachtige luchthaven heeft met ook voor de vertrekkende passagiers hele mooie winkels, je kunt hier nog even heel leuk winkelen of rondkijken. Dit doen we dan ook en er wordt nog aardig wat kamelen-melkchocolade gekocht ;>)

Op ons gemak gaan we richting vliegtuig en drinken nog een hele goede cappuccino bij Starbucks.

Dan moeten we al snel inchecken en alles verloopt aardig vlot, we zitten weer vlak bij elkaar in het vliegtuig en omdat het deze keer een nachtvlucht is kunnen de meesten van ons een paar lekkere uiltjes knappen. Om 06.15 arriveren we weer in Amsterdam, met een verschil van 21 graden C. Jammergenoeg een lange rij voor de douane, maar wat doe je er aan….

Lang wachten op de koffers, maar onze taxi staat klaar en rijdt ons snel richting Johan. We nemen afscheid en bedanken hem voor de gezellige week. Vervolgens gaat de taxi richting Wollies op de Orgelmakersgracht. Klaas drinkt hier een bakkie koffie en heeft al besloten om daarna richting Sneek/Scharnegoutum te gaan. We nemen afscheid en zo komt er een einde aan een hele mooie week Dubai, iets wat we zeker niet hadden willen missen, en waar we het met z’n vijven ontzettend goed en gezellig hebben gehad, iedereen : bedankt!!

Geboortedag van de Profeet...vervolg.

Ook hier is het weer ongelofelijk mooi. We besluiten hier lekker even rond te kijken.

Onderweg lezen we bij de restaurants dat het vandaag een nationale feestdag is n.l. de geboortedag van de profeet, niks mis mee, zou je zeggen, behalve dat er na zonsondergang 25 uur lang geen alcohol meer gedronken mag worden…Da’s balen, een dag geen bier voor de heren, dus nemen we nog even een paar lekkere versnaperingen op het terras, en ja hoor, om 17.30 wordt alles afgeruimd.
We ploffen op de terugweg nog even neer bij het Jumeirah Beach Hotel, nemen nog een wijntje en een biertje en gaan daarna terug naar het appartement.

Klaas heeft helaas nog steeds geen goed nieuws over zijn zoekgeraakte telefoon, heel jammer, maar gelukkig lijdt de stemming er niet onder.
We overleggen waar we zullen eten, en kiezen voor vanavond ons eigen hotel, hier zit sinds januari een nieuw Indiaas restaurant. Het ziet er heel gezellig uit en na de menulijst bekeken te hebben besluiten we in overleg met de chef ons te laten verrassen, we hebben eigenlijk geen idee wat we kunnen verwachten bij de vele Indiase gerechten die op de kaart staan.

We hebben het reuze naar ons zin en eten allerlei kleine gerechtjes die ons opgeschept worden en waarbij er wordt uitgelegd wat het is en met welke kruiden het bereid is.
En dan komt de klapper: de rekening. Johan kijkt er eens naar en gelooft het eerst niet. Gerda kijkt ook eens en samen zien ze dat voor het bedrag waar we eigenlijk op rekenden nog een één staat.....HUH???
ZO duur? Hebben die  #%**%#  Indiërs ons toch nog een oor aangenaaid.... Gelukkig kunnen we ook hier om lachen en betalen braaf de rekening, morgen compenseren we dat wel weer met een broodje kebab, toch?!
Ach, het was in ieder geval heerlijk, erg gekruid (vraag maar aan Johan) en gezellig.
Na dit -in alle opzichten- geweldige diner duiken we moe maar voldaan ons mandje in, morgen is het al weer vrijdag....dat betekent 's ochtends pakken  :>(

Geboortedag van de Profeet (Mohammed): stad drooggelegd….

We verlaten de kamer en ontbijten weer goed. De familietaxi’s worden steeds schaarser en na een kwartier besluiten we een gratis shuttlebusje naar de WAFI-mall te nemen. Hier hebben we een betere kans om een taxi te scoren. Bij de WAFI mall zitten we binnen een paar minuten in een taxi waar de chauffeur waarschijnlijk zeer kort geleden geland is uit zijn land van herkomst. Hij spreek nog slechter engels dan wij en heeft geen idee waar we naar toe willen.
We willen n.l. naar het wildreservaat waar een overwinteringsplek is voor duizenden flamingo’s. Ook zijn hier vele andere vogels te zien. Zowel bij Johan als bij Gerda staat dit nog op de lijst. Helaas lukt dit niet, het waait te hard, en om deze reden (?) is het reservaat vandaag gesloten… Het lijkt wel Operation desert Storm, de vogels staan vandaag achter een muur en deze muur kon de taxichauffeur uit Bangladesh niet vinden…
Dan maar op weg naar de nieuwe racebaan voor kamelen. Deze racebaan is ZO VERSCHRIKKELIJK NIEUW dat wij na een uur wel bij de betreffende racebaan aankomen, maar niet worden toegelaten omdat hij pas volgende week (4 maart) geopend wordt….
Sting treedt hier volgende week op! .maar helaas…. De races zetten we maar uit ons hoofd, maar we hebben nog een volgende troef: de Chill Out Bar in Time Square Mall.
Een grote koelcel wat door moet gaan voor Ice-Bar.
Na de kassa gepasseerd te zijn krijgen we allemaal een dikke winterjas, snowboots en handschoenen en begeven ons onder grote hilariteit (korte broeken! Met daaronder moon-boots) via een koelcel-deur naar de uiteindelijke IJSBAR.

Net als in Nederland is het hier min 6 graden en we voelen ons meteen thuis. Het ziet er geweldig uit (zie foto) dus dit wordt waarschijnlijk de nieuwe wintermode voor 2011.

Als we binnen zijn krijgen we ieder een warme chocolademelk met slagroom (ECHT waar!) en vinden het heerlijk. We maken een paar mooie foto’s en iedereen vindt dit ook weer een hele leuke ervaring. We besluiten hier te overwinteren en Klaas trekt alvast zijn Friese doorlopers aan.

Na afloop heeft Klaas besloten om een ijsmuts te kopen en loopt hier vervolgens de rest van de dag mee in de rondte. De temperatuur bedraagt ondertussen ruim 30 graden C en achter zijn rug wordt besmuikt (maar ook hardop) gelachen als Klaas langsloopt…

Ondertussen is het etenstijd en we laten ons naar het Marcato winkelcentrum rijden. Een gezellig winkelcentrum in Italiaanse stijl. Als je hier wilt eten is er voor ieder wat wils.
We hebben het reuze naar onze zin en tussendoor haalt Sijbrand zijn felbegeerde souvenier: een heuse (hubbly bubbly) waterpijp! In een aluminium koffertje verpakt. Klaas heeft om 16.00 uur een afspraak in het hotel m.b.t. zijn zoekgeraakte telefoon en Sijbrand besluit met hem mee te gaan.
Johan, Erik en Gerda besluiten om naar een bekend luxe resort te gaan, genaamd The Royal One and Only Mirage. De taxichauffeur vraagt ons wel een keer of vijf waar we naar toe willen, waarschijnlijk is ook hij vanochtend pas geland in Dubai, ONS kompas staat inmiddels aardig de goede kant op….Maar ook dit komt uiteindelijk goed en na twintig minuten stappen we voor het betreffende hotel uit en maken de eerste mooie foto’s.

Wordt vervolgd......

Shoppen en Dune-Bashing.

We staan niet al te vroeg op en ontbijten om 09.45.
We zien op internet het ongelofelijke nieuws over de diskwalificatie van Sven Kramer. Wat een domper zeg….

Plannen voor vandaag zijn: naar de Apple-store voor de defecte telefoon van Klaas en evt. een IPod-touch voor Sijbrand. Bij een winkelcentrum aangekomen waar alleen maar! electronica verkocht wordt is Klaas helaas zijn telefoon kwijt, neeee he?. Toch echt meegenomen vanochtend, zegt-ie, waarschijnlijk dus uit zijn zak gevallen in de taxi….

Da’s balen, voor Sijbrand zit het ook niet mee, het hebbeding is hier net zo duur als in Nederland, en hij vindt het toch niet zo’n goed idee om hem hier te kopen i.v.m. de garantie, enz., enz. …. (heel verstandig)….
Na een klein uurtje zijn we dan ook weer vertrokken richting de souks in de oude stad.

Hier in de buurt heeft Johan eergisteren een mooi horloge gezien, en hij wil hem toch wel graag hebben. We laten ons door de taxi afzetten bij de goudsouk en Johan heeft inderdaad na een klein uurtje en wat onderhandelen zijn horloge in de pocket!

We lopen richting de Creek en nemen weer een watertaxi naar de overkant. We hebben inmiddels dorst gekregen, het is vandaag erg warm, en proberen weer bij het zelfde restaurantje als gisteravond een plekje te bemachtigen. Helaas is het hier ongelofelijk druk waarschijnlijk worden we voorlopig niet bediend, dus we besluiten maar richting appartement te gaan, ook omdat we vanochtend hebben geboekt voor de woestijnsafari, we worden om half vier vanmiddag opgehaald. En ja hoor, de chauffeur is mooi op tijd en we rijden in een kleine drie kwartier de stad uit, niemandsland in.

Stad wordt buitenwijk, buitenwijk wordt geel zand, geel zand worden rode duinen.
We stoppen bij een pleisterplek waar alle jeeps samenkomen en de lokale bevolking ons een poot probeert uit te rukken met allerlei koopwaar die hier minstens het driedubbele kost dan in Dubai-stad. Wel aardig: er staat een mannetje met een mooie valk op zijn arm. Je kunt er mee op de foto voor een klein bedrag. Johan, Klaas en Gerda maken hier toch wel even gebruik van. Wat een mooie vogel!

Ondertussen hebben de chauffeurs de banden van de auto’s half leeg laten lopen om meer grip te hebben in het woestijnzand en na een kleine 20 minuten mogen we weer instappen.

Na vijf minuten snelweg draaien we opeens van de weg af en rijden eindelijk de echte woestijn in.
Hier is het ons natuurlijk om te doen. Het zogenaamde Dune-bashing! (Over de zandduinen scheuren). Het lijkt wel alsof we in een achtbaan zitten, we gaan nog net niet over de kop, maar het scheelt weinig. De duinen zijn echt hoog, en je kunt niet zien wat er aan de andere kant is, dat maakt het natuurlijk extra spannend. Vaak glijden we zijwaarts van een hoog duin naar beneden, maar steeds gaat het goed en kukelen we net niet om. Geweldig, wat een malloten!
We stappen tussentijds nog even uit om wat foto’s te maken van de zonsondergang, en weer valt het ons op hoe rood het zand hier is. Het geeft mooie plaatjes.

Na een kwartiertje stoppen we bij een plek in de woestijn waar we vanavond kunnen eten.

Ook kan je er kameelrijden, waterpijp roken, barbecue’en, hennaschilderingen laten zetten, en naar een optreden van een buikdanseres kijken. Gezeten/gelegen op kussens heeft iedereen zich prima vermaakt.

Weer een ervaring rijker gaan we om half 8 richting stad en drinken nog wat bij Klaas en Johan op de kamer. We kijken nog even naar de berichten over ongelofelijke blunder van Gerard Kempkers en werken de weblog bij. We overleggen over morgen: we willen allemaal graag naar het natuurgebied hier niet zo ver vandaan om naar de vele Flamingo’s te kijken. Over de kamelenraces weet niemand hier iets. Het hotelpersoneel is al ingeschakeld, maar we moeten morgenochtend om 9 uur weer langskomen, het zou wel leuk zijn als dit lukt, we zien wel! Verder gaan we echt “chillen”, meer hierover in het volgende bericht….Voor nu: welterusten!

Moskee en wolkenkrabbers.....

Tja, en voor je het weet is de nacht al weer om….


We hebben afgesproken vroeg op pad te gaan, dus de wekker gaat om 07.30 uur. We zitten dan ook om 08.30 aan het ontbijt. Vrolijk stappen we de taxi in op weg naar de grote moskee. Johan wil hier graag naar toe om foto’s te maken, en we hebben besloten om met hem mee te gaan om de rondleiding te doen. We komen mooi op tijd aan, het is heerlijk weer en er staan al een aantal mensen te wachten bij de ingang. Wij sluiten ons aan in de rij en betalen een klein bedrag voor de rondleiding, UAD 10, dat is plm 2 Euro per persoon.
Gerda heeft expres geen lange broek aangedaan en geen sjawl meegenomen, (kijken wat er gebeurt) dus krijgt ze een prachtige zwarte burka aangereikt. Er wordt bij gezegd dat ze deze aan moet trekken zodra ze de moskee in gaat. Zo gezegd, zo gedaan.

Ondertussen staat Klaas vrolijk een klasje kinderen te fotograferen dat net uit de moskee komt. Het duurt niet lang voordat een in zwarte burka gehulde mevrouw (die straks de rondleiding zal doen, blijkt later) op Klaas afstapt en hem laat weten dat hij door dit gedrag ernstig in de problemen kan komen. “Huh? O ja joh?” (lekker dom doen, natuurlijk…)
Ja, want je moet iedereen toestemming vragen om ze te fotograferen! Okee dan.
Dan begint de rondleiding en worden er een aantal vrijwilligers (heren) gevraagd om de rituele wassing te demonstreren. Klaas is de beroerdste niet, dus stapt gewillig naar voren.
Na deze voorstelling mogen we dan eindelijk naar binnen. Burka aan, schoenen uit.
Om een lang verhaal kort te maken, we luisteren ongeveer 3 kwartier naar een verhaal over het geloof, en mogen dan wat foto’s maken.

Om 11.00 uur staan we weer buiten en besluiten om aan de overkant van de weg naar het strand te lopen. Hier is een ingang van een resort en we doen gewoon of we gek zijn en lopen naar binnen. Door een prachtige tuin met watervallen en zwembaden komen we bij het privé strand en nemen allemaal een cappucino bij de bar.
Klaas doet even een tukkie op één van de ligstoelen terwijl Erik, Sijbrand en Johan proberen ergens een geldautomaat te vinden. Gerda gaat even pootjebaden (toch aardig koud dat water) en maakt wat foto’s/film.

Dan lopen we even naar de Apple winkel want Klaas heeft problemen met de display van zijn telefoon (die doet het niet meer), hier worden we niet veel wijzer, de meneer heeft er niet zo’n zin in vandaag en we besluiten om aan de overkant, weer naast de moskee lekker te gaan eten bij de T.G.I.F. (Thank God It’s Friday) Gezellig, erg goed en erg lekker.

Ons plan is om vandaag in ieder geval zo dicht mogelijk bij het bekende Burj Al Arab

(het 7 sterren-hotel) te komen en we scoren een taxi die ons die richting op rijdt.
We stoppen bij het strand en lopen dan naar het Jumeirah Beach hotel, wat naast het Burj Al Arab ligt. Hier lopen we de lobby in en proberen in de lift naar boven te komen. Helaas staat hier een mevrouw die zegt dat we pas vanaf 6 uur vanavond toegang hebben tot de 24ste verdieping, hier kunnen we dan foto’s van het naburige hotel maken. Geeft niks, die tijd komen we wel door. Buiten kunnen we hier ook heel mooi zitten en we nemen dan ook lekker wat te drinken.
Na een uurtje nemen we een taxi naar de “Dubai Marine”, een gebied waar wel honderd wolkenkrabbers als haringen in een tonnetje bij elkaar staan. In het midden van dit gebied is een haven waar de mooiste en meest luxe jachten liggen. Rondom de haven loopt “de Walk”, een gebied vol met restaurantjes en winkeltjes. Ook zien we Arabische families met koelboxen, zittend op bankjes genietend van een leuke fontein speciaal voor de vele kinderen die hier spelen.
 

Als we uitgekeken zijn rijden we weer terug naar het Jumeirah Beach hotel waar we nu weer horen dat we

pas om 7 uur naar boven mogen…. Ach ja, geduld is een schone zaak en we ploffen weer neer op het terras waar we (alweer) wat te drinken nemen en genieten van een mooie zonsondergang. De security laat Johan,Klaas en Erik nu verder het hotelterrein op en de jongens kunnen nu mooie foto’s maken!

Dan is het donker en mogen we eindelijk met de lift naar de 24ste verdieping.
Op het dakterras schieten we dan eindelijk een paar mooie plaatjes van het –op dit moment- bekendste- hotel ter wereld. We vinden het wachten de moeite waard geweest.

We rijden terug naar het appartement, frissen ons op, Sijbrand mag op de kamer blijven en we laten ons naar de Creek rijden. Daar eten we bij een restaurant dat boven het water hangt, en we eten hier geweldig goed. Ondertussen zien we alle kleine watertaxi’s, maar ook grote Dhow’s voorbijvaren, een drukte van belang. Af en toe kunnen we elkaar niet meer zien van de blauwe dieselwalm maar het blijft een prachtig gezicht.
Moe maar voldaan (neeeeee, NIET bezopen!!, want er was geen bier met alcohol) rollen we weer ons bedje in. Tot morgen!!

Het merendeel rust uit (oftewel, de man met de hamer.....)

Vandaag hebben we afgesproken om wat later te ontbijten, we zijn 09.45 beneden en we hebben gisteren al besloten dat we het rustig aan gaan doen.
Johan wil naar het Dubai Museum om daar foto’s te maken, de rest gaat lekker naar het dak van het hotel waar een zwembad is en je op het terras kan zitten. Fijn om hier de weblog weer helemaal up-to-date te maken en onze voetjes eens te laten uitrusten.
Dus: zonnebrandmiddel, boeken, gameboy en laptop mee. Ondertussen zien we op internet en horen we van ma Wolthuis dat het in Nederland nog volop winter is, voor ons op dit moment onvoorstelbaar. Het is hier heerlijk weer, 30 graden C. maar toch niet echt heet, met af en toe een windje (neeeee, niet van Klaas, die gedroeg zich netjes, ahum..).

Gerda regelt voor vanavond een Dhow dinner cruise via internet. Prima service, er wordt keurig bevestigd dat ze ons vanavond tussen 19.15 en 19..30 komen halen bij ons hotel, we zijn benieuwd….

En wat vliegt de tijd, ook als je helemaal niks doet. Na lekkere hamburgers en wat koud bier/Fanta/wijn is het inmiddels kwart voor drie. Hier in het hotel hebben we beschikking over gratis draadloos internet en

Gerda gaat de weblog bijwerken zodat de geïnteresseerden in Nederland weer wat te lezen hebben ;>)
Om 16.00 uur gaan we terug naar onze appartementen. Ook hier zit een zwembad op het dak, heel klein weliswaar, maar reuze rustig en met een prachtig uitzicht over Dubai. Misschien maken we er nog gebruik van. Klaas en Erik gaan even een tukkie doen, Sijbrand ligt op bed te lezen en Gerda typt dit stukje in, daar ben je tenslotte typ-geit voor, nietwaar??? En vrouwen hebben tenslotte minder slaap nodig, toch? We horen van Klaas dat Johan ook weer terug is en lekker foto’s heeft gemaakt.
Na een paar uurtjes wordt het al weer tijd om aanstalte te maken en we verzamelen keurig om 19.10. We lopen naar de ingang van het hotel en om 19.35 komt daar inderdaad een auto aanscheuren. “Room 801 an 805”? Jaaa, dat zijn wij!
Na een korte rit komen we aan bij een kade waar allemaal verlichte Dhows (traditionele vrachtschepen) liggen. We mogen meteen aanboord en zien dat er benedendeks een grote groep Chinezen heeft plaatsgenomen. Geeft niks, we waren toch van plan om boven te gaan zitten, daar is het gedeeltelijk open. Hier zitten we met z’n vijven! aan een tafel. Dus lekker privé, zeg maar. Eén voor één varen de dhows weg en ook wij zijn even later aan de beurt.

De ober komt ons vertellen dat beneden het buffet geopend is en we besluiten een poging te wagen. Het buffet staat voor in de boot in een kleine cirkel uitgestald. Er is voor iedereen wel iets bij. Er staan grote borden klaar, leuk hoor, maar hoe nemen we zo’n groot bord op een varende boot mee naar boven als je een steil trappetje moet beklimmen? Maar hier is aan gedacht, de borden worden overgenomen en men brengt ze keurig naar onze tafel. Service van de zaak!

Zo zitten we wat en zien langzaam de stad aan ons voorbijtrekken. Halverwege wordt er in de verte een prachtige vuurwerkshow weggegeven, erg mooi, het duurt een hele tijd.
Verder is er weinig vermaak aan boord, een beetje jammer, maar je kunt niet alles hebben nietwaar?
Uiteindelijk gaan we om 22.30 weer van boord en onze chauffeur staat al klaar. In een mooie auto worden we weer keurig naar ons hotel gebracht. De chauffeur wil wel even kletsen (hij is één van de weinigen tot nu toe). Hij komt uit India en is geïnteresseerd in hoe het met de drugs zit in Nederland. Is het toegestaan? Welke drugs kun je allemaal krijgen? Hoe hoog zijn de boetes, wat zijn de straffen? Enz. enz. ….
Bij het appartement aangekomen gaan we richting onze kamers, we zijn toch wel moe en besluiten lekker naar bed te gaan. Wordt vervolgd….Oant moan!

Big Bus Speed-seeing....

We rollen weer bijtijds ons mandje uit (08.00 uur) en frissen ons lekker op, met de nadruk op frissen, want je moet er hier zelf voor zorgen dat de warmwater boiler goed gevuld is….(knopje vergeten in te drukken) :>(

We verzamelen en lopen op ons gemakje in 2 minuten naar het hotel waar in de mooie lobby het ontbijtbuffet is neergezet. Het is zeer compleet, van witte bonen in tomatensaus tot heel mooi en vers fruit. Ook kan je naar keuze een lekker omeletje laten maken.
Omdat we vanochtend als eerste naar de vismarkt willen nemen we meteen een taxi vanuit het hotel. We rijden er in 10 minuten naar toe en komen terecht op een groot terrein bij de haven.

Er heerst een grote bedrijvigheid, iedereen loopt met karretjes en kruiwagens vis. We komen in een overkapt gedeelte en kijken onze ogen uit: ongeveer 25 lange tafels met aan weerzijden allemaal mannen die vis aan het schoonmaken zijn. De schubben vliegen in het rond.

We krijgen veel aandacht, en het leuke is dat iedereen hier graag op de foto wil, dus daar maken we natuurlijk graag gebruik van. Het aanbod aan vis is ongelofelijk. We hebben de mooiste vissen/garnalen/krabben/kreeften gezien, en Johan is weer in z’n element met z’n spiegelreflexcamera....

Aangezien we voor twee dagen kaartje voor de Big Bus tour hebben, gaan we met de voetgangersbrug de weg over naar de halte.

We vertrekken en besluiten direct naar het palm eiland te rijden ,onderweg moeten we nog één keer overstappen en voor de zoveelste keer je tickets laten zien, en vergeet je oortelefoontje niet .
We gaan speed! ahead richting Palmeiland. (Zie het haar van Sijbrand!)

Onderweg vergapen we ons aan allerlei fantastische gebouwen (niet iedereen heeft hier oog voor, maar daarover straks meer).
We hebben een stop bij het prachtige strand en maken een paar mooie foto’s (niet iedereen heeft hier oog voor, maar daarover straks meer) De volgende stop is het bekende 7 sterren hotel Burj al Arab en ook hier schieten we een paar mooie plaatjes. (niet iedereen heeft hier oog voor, maar daarover straks meer). Als we door de tunnel zijn gereden komen we uit bij een geweldig hotel: Atlantis the Palm. De bus heeft ook hier een halte en natuurlijk stappen we hier uit. We overleggen nog even wat we met Klaas zullen doen, zou het het merken als we hem nog een rondje (=3 uur) laten of niet? Uiteindelijk besluiten webhem toch maar wakker te maken en enigszins slaapdronken volgt Klaas ons richting ingang.
Voor wat betreft “straks meer”zie deze foto’s:

We zijn zeer onder de indruk van het prachtige aquarium waar zelfs een walvishaai aanwezig is. We zien meerdere duikers die aan het voederen en schoonmaken zijn. Ze zwaaien naar ons en we maken een paar mooie foto’s.

We lopen een rondje door het nogmaals prachtige hotel en besluiten dat het tijd wordt om een middagmaaltje te scoren. Vraag is alleen, waar? We willen wel graag buiten en uiteindelijk lukt dit ook, en hoe! Buiten bij een Franse Brasserie krijgen we een prachtige plek en we bestellen hier een aantal heerlijke broodjes en salades. Dit is echt genieten. Af en toe zien we de monorail voorbij komen en we kletsen nog even met de bediening over de bekende voetballers die hier op het palmeiland een villa bezitten, zoals o.a. David Beckham, gisteren was Obama hier nog en morgen wordt onze ex-premier Balkenende verwacht. Of Bos meekomt is niet bekend.

Erik en Johan zijn inmiddels aardig melig van de halve liters bier, maar Klaas is gelukkig nog aardig serieus en dat is natuurlijk wel fijn, daar kun je tenminste op bouwen, hij is ook degene die zegt dat het welletjes is geweest en dat we verder moeten.

Dus na een plaspauze zoeken we de bus weer op welke op speed-snelheid zijn route vervolgt richting de burj Khalifa (828 m hoog) en het naastgelegen winkelcentrum van 1 miljoen m2 (!) met 1200 winkels. Het is hier mooi, groot, schoon, en de vierdaagse kun je hier makkelijk lopen. (behalve Klaas natuurlijk, die heeft een gebroken teen). Johan kijkt nog even voor spulletjes voor zijn camera, Erik koopt nog even een geheugenkaartje voor de foto/filmcamera.

Daarna nemen we een kopje koffie bij TGI Friday’s en kijken buiten vanaf het balkon naar de fontein-show die om de 20 minuten plaatsvindt.
Ook hebben ze hier binnen een waterval waar we nog even foto’s willen nemen, toevallig wordt er op dat moment ook een dansshow gegeven door een Canadees gezelschap.
Op weg naar buiten blijft Johan wat achter en even later zien we hem in een verhit gesprek verwikkeld met een in witte jurk geklede Arabier. We vragen ons af wat er aan de hand is en horen van Klaas dat de jurk aardig boos is omdat Johan zijn vrouw stiekem gefotografeerd zou hebben, hij eist nu dat Johan de foto’s wist en hij heeft inmiddels de politie al gebeld!
Nou, hier hebben we natuurlijk helemaal geen zin in, en we gaan zeker niet “op de politie wachten” dus Gerda legt dat hem even fijntjes uit. We lopen gezamenlijk weg en de jurk roept ons nog achterna dat “er overal camera’s hangen die ons volgen” , hij grijpt inmiddels al weer naar zijn telefoon, maar dat kan ons weinig boeien. We hebben hem niet meer gezien en zijn ook (nog) niet opgepakt.
Tot slot lopen we langs het boekingskantoortje van het hoogste gebouw, waar net als op internet staat dat de toren tot nader order gesloten is. Gerda informeert nog wanneer ze denken dat we weer naar boven kunnen, maar dat kunnen ze officieel niet bevestigen, waarschijnlijk de eerste week van maart. Gerda krijgt een kaartje met een telefoonnummer waar je eventueel naar toe kan bellen voor nadere informatie. Jammer, maar helaas…..

Buiten aangekomen zijn we precies op tijd voor de volgende fonteinshow en het is leuk om een keertje te zien, het duurt wel erg kort, plm. 2 minuten. We slagen helaas niet voor een restaurantje en we besluiten een familietaxi terug naar het hotel te nemen.

De chauffeur is vastberaden iedereen de berm in te rijden, dus zijn we binnen een poep en een scheet in ons appartement. Ondertussen is het 20.00 uur en we besluiten ons even op te frissen om daarna een eettentje op te zoeken. De enkels van Klaas zijn dik, en iedereen is aardig gesloopt. Sijbrand blijft lekker op de kamer en haalt later nog wat bij het winkeltje van de benzinepomp naast het appartement, en de rest komt uiteindelijk terecht in een …..Chinees restaurant! (Erik blij!). Hier is het eten prima en voor vier personen zijn we voor een voor- en hoofdgerecht 268 Dirham kwijt (:5 = plm. 55 euro!). Ongelofelijk.
Tja, en wat kunnen we verder nog zeggen, het is inmiddels 11.30 uur, we drinken nog één cola (of was het iets anders?) Bij Johan en Klaas op de kamer. Om 24.00 uur gaan de lichten letterlijk en figuurlijk uit!

Oant moan!