We zien op internet het ongelofelijke nieuws over de diskwalificatie van Sven Kramer. Wat een domper zeg….
Plannen voor vandaag zijn: naar de Apple-store voor de defecte telefoon van Klaas en evt. een IPod-touch voor Sijbrand. Bij een winkelcentrum aangekomen waar alleen maar! electronica verkocht wordt is Klaas helaas zijn telefoon kwijt, neeee he?. Toch echt meegenomen vanochtend, zegt-ie, waarschijnlijk dus uit zijn zak gevallen in de taxi….
Da’s balen, voor Sijbrand zit het ook niet mee, het hebbeding is hier net zo duur als in Nederland, en hij vindt het toch niet zo’n goed idee om hem hier te kopen i.v.m. de garantie, enz., enz. …. (heel verstandig)….
Na een klein uurtje zijn we dan ook weer vertrokken richting de souks in de oude stad.
We lopen richting de Creek en nemen weer een watertaxi naar de overkant. We hebben inmiddels dorst gekregen, het is vandaag erg warm, en proberen weer bij het zelfde restaurantje als gisteravond een plekje te bemachtigen. Helaas is het hier ongelofelijk druk waarschijnlijk worden we voorlopig niet bediend, dus we besluiten maar richting appartement te gaan, ook omdat we vanochtend hebben geboekt voor de woestijnsafari, we worden om half vier vanmiddag opgehaald. En ja hoor, de chauffeur is mooi op tijd en we rijden in een kleine drie kwartier de stad uit, niemandsland in.
Stad wordt buitenwijk, buitenwijk wordt geel zand, geel zand worden rode duinen.
We stoppen bij een pleisterplek waar alle jeeps samenkomen en de lokale bevolking ons een poot probeert uit te rukken met allerlei koopwaar die hier minstens het driedubbele kost dan in Dubai-stad. Wel aardig: er staat een mannetje met een mooie valk op zijn arm. Je kunt er mee op de foto voor een klein bedrag. Johan, Klaas en Gerda maken hier toch wel even gebruik van. Wat een mooie vogel!
Ondertussen hebben de chauffeurs de banden van de auto’s half leeg laten lopen om meer grip te hebben in het woestijnzand en na een kleine 20 minuten mogen we weer instappen.
Na vijf minuten snelweg draaien we opeens van de weg af en rijden eindelijk de echte woestijn in.
Hier is het ons natuurlijk om te doen. Het zogenaamde Dune-bashing! (Over de zandduinen scheuren). Het lijkt wel alsof we in een achtbaan zitten, we gaan nog net niet over de kop, maar het scheelt weinig. De duinen zijn echt hoog, en je kunt niet zien wat er aan de andere kant is, dat maakt het natuurlijk extra spannend. Vaak glijden we zijwaarts van een hoog duin naar beneden, maar steeds gaat het goed en kukelen we net niet om. Geweldig, wat een malloten!
We stappen tussentijds nog even uit om wat foto’s te maken van de zonsondergang, en weer valt het ons op hoe rood het zand hier is. Het geeft mooie plaatjes.
Na een kwartiertje stoppen we bij een plek in de woestijn waar we vanavond kunnen eten.
Ook kan je er kameelrijden, waterpijp roken, barbecue’en, hennaschilderingen laten zetten, en naar een optreden van een buikdanseres kijken. Gezeten/gelegen op kussens heeft iedereen zich prima vermaakt.
Weer een ervaring rijker gaan we om half 8 richting stad en drinken nog wat bij Klaas en Johan op de kamer. We kijken nog even naar de berichten over ongelofelijke blunder van Gerard Kempkers en werken de weblog bij. We overleggen over morgen: we willen allemaal graag naar het natuurgebied hier niet zo ver vandaan om naar de vele Flamingo’s te kijken. Over de kamelenraces weet niemand hier iets. Het hotelpersoneel is al ingeschakeld, maar we moeten morgenochtend om 9 uur weer langskomen, het zou wel leuk zijn als dit lukt, we zien wel! Verder gaan we echt “chillen”, meer hierover in het volgende bericht….Voor nu: welterusten!
